കാടിൻറെ കിളിമൗനം കവിതയായ്
തേങ്ങുന്നതല്ലേ...
പുഴയുടെ നെടുവീർപ്പുകൾ കവിതയായ്
പൊങ്ങുന്നതല്ലെ...
ഉള്ളം നിറയുന്നതും
മുറിയുന്നതും
കവിതയാകുന്നതല്ല ,
കവിതയായ് കരളു കവിയുന്നതല്ലേ...
മഴയായും
നിലവായും
പുലർ മഞ്ഞായും
മനം പെയ്യുന്നതല്ലേ കവിത....
നിൻ ചൊടിയിതളുകൾ മഴവില്ലഴകായ്
വിടരുന്നതല്ലേ കവിത...
തോരാത്ത മഴയായ്
നീ എന്നിൽ പെയ്യുന്നതല്ലേ കവിത....
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ