അമ്മിണി..നിന്നെയും കൊണ്ടേ ഞാൻ പോകൂ

എത്ര തവണയാ ഇത് കണ്ടനെ കാട്ടിൽ കൊണ്ട് പോയ്‌ കളയുന്നത് ...
എങ്ങിനെ കളയാതിരിക്കും ..?
കണ്ടൻ ഒരു കാടൻ പൂച്ചയാണ് ...
മുറ്റത്ത് പലകയിട്ടിരുന്നു മീൻ വെട്ടുമ്പൊഴാണൊരിക്കൽ
മ്യാവു മ്യാവുന്നുകരഞ്ഞുകൊണ്ട് ആദ്യമായ് കണ്ടൻ കയറിവന്നത് ..
ആദ്യം കല്ലിടുത്തെറിഞ്ഞുനോക്കി ...
എന്നിട്ടും പിന്നേം മ്യാവു മ്യാവുന്നു കരഞ്ഞു കൊണ്ടു വന്നു ..
പിന്നെ പിന്നെ കല്ലിടുത്തെറിഞ്ഞില്ല .. മീനിന്റെ ചെകിളയും വാലുമൊക്കെ കൊടുത്തു ..
കണ്ടന്റെ ഉണ്ട കണ്ണും ചുവന്ന നാക്കും, മീശയുമൊക്കെ അമ്മിണിക്കിഷട്ടായി ....
മ്യാവു മ്യാവുന്നു കരയുമ്പോൾ, പാടുന്ന പൂച്ച യാണെന്നും അമ്മിണിക്ക് തോന്നി
പിന്നെ പിന്നെ കണ്ടന് മീനിൻറെ നടുക്കഷ്ണവും,ഹൃദയവും കരളും കൊടുത്തു ...
കണ്ടൻ അമ്മിണിയുടെ കാൽ വിരലുകളിൽ നക്കിതോർത്തിയും
കൊലുസ്സിട്ട കാലുകളിൽ ചുറ്റി പിണഞ്ഞും അമ്മിണിയുമൊത്ത് സ്നേഹം ചേർന്നു .

പറഞ്ഞിട്ടെന്താ കാര്യം..!!
അവൻറെ കൈയ്യിലിരിപ്പ്‌ തീരെ മോശാ ..കാടൻ പൂച്ചയല്ലേ ..!
ഓമനിക്കാൻ മടിയിലെടുത്താൽ
കൂർത്ത നഖം കൊണ്ട് കവിളിലും കാൽ പാദങ്ങളിലും മാന്തി വേദനിപ്പിക്കും
പിന്നെ , അമ്മിണിടെ കഞ്ഞീം പാലുമൊക്കെ കട്ട് കുടിക്കും ...

കണ്ടനെ കാട്ടിൽ കളഞ്ഞാൽ പിന്നെ അമ്മിണിക്കും സങ്കടാ ..!!
അമ്മിണിക്ക് ചുറ്റും വലിയ ശുന്യത നിറയും ...
നെഞ്ചിൽ ആരോ അടുപ്പ് കൂട്ടുന്ന പോലെ....
പിന്നെ അമ്മിണിക്ക് ചോറിറങ്ങത്തില്ല ..

പിന്നെ അമ്മിണി മറ്റൊന്നും ഓർക്കില്ല ..
കണ്ടന്റെ കുറുമ്പും നഖങ്ങളുടെ മൂർച്ചയും ..ഒക്കെ മറക്കും ..
ആറിനക്കരെക്കോടും....തൊട്ടാവാടി കാട്ടിൽ കണ്ടനുണ്ടോന്നും നോക്കി ....
അമ്മിണിയവിടെ എത്തും മുൻപേ
അമ്മിണിയെത്തേടി കണ്ടനെത്തിയിരിക്കും..
ലോകത്തിൻറെ ഇതു കോണിൽ കൊണ്ട് പൊയ് കളഞ്ഞാലും
അമ്മിണിയിലേക്ക് തന്നെ കണ്ടൻ തിരിച്ചു വരും ...
അമ്മിണിയുടെ കാൽവിരൽ തുമ്പിലെ ഗന്ധമാണ് അവൻറെ ദിശാ സൂചിക ...
കാടിനക്കരെപ്പോയാലും, കടലിനക്കരെയായാലും ആ ഗന്ധം അവൻ തിരിച്ചറിയും .....
അമ്മിണിയുടെ മടിയിലിരുന്നപ്പോൾ കണ്ടൻ പറഞ്ഞു ..
"അമ്മിണി നീ എന്നെ കൊന്നാലും പോവൂല ഞാൻ .."
അമ്മിണി : "കണ്ടാ നീ എന്നെ കൊണ്ടേ പോകൂ ..?.."