അറിയാനാകാത്ത പൊരുളുകള്
എന്നിലെ സുഹത ജീവിത ദിനങ്ങളില്
ഇരുട്ടു പരത്തിടുമ്പോള്നീ എന് കനവില്
നിലാവ് നീര്ത്തി.
നേര്ത്ത പുഞ്ചിരിയാല് ചെറു കുളിര് തെന്നല് വീശി,
"ഞാനിവടെയുണ്ട്" എന്നു മെല്ലെ കാതില് മന്ത്രിച്ചു
വന് തിരകളില്, നിലയില്ലാക്കയങ്ങളിലപ്പോള്
നീ സ്വപ്നം നിറച്ച തോണിയില് വന്നു
ജീവന്റെ വിരല് തുമ്പു നീട്ടി.
കാല്പനിക തുടര്ച്ചയായിഎന്നില് നീ നിറയെ
ഞാന് എന്നിലെ എന്നെ കണ്ടെത്തുന്ന
കാത്തിരുന്ന നിമിഷം ചാരെ കാണ്മു
എത്ര തന്നെ വിളിക്കിലും ചാരെയനയാതെ,
പിന്നില് വന്നെന് കണ്ണ് പൊത്തും
നിന് കുസൃതിയെ ഞാന് അറിഞ്ഞു
ഒരു കവിതയായ് നിന്നെ അറിയുമ്പോള്
പാട്ടായ് നീ ജീവന്റെ വീണയില് നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നതറിയുന്നു ഞാന്
കാണാത്ത തീരങ്ങളില് അറിയാത്ത ഈണങ്ങളില്
ഞാനറിയാതൊഴുകെ, അറിയുന്നു
നീ എന്നിലെത്രയും നിറഞ്ഞെന്നു
മനസ്സില് കുമിഞ്ഞുകൂടും ഭാവനിറങ്ങളെ
നീ കാവ്യചിത്രങ്ങളായി ചുറ്റും നിറയ്ക്കുന്നു.
നിശബ്ദതയില് മനസ്സില് കൊഴിഞ്ഞു വീണ
ഒരു ഇലയായി,
അശാന്തമായ്,കൊടും കാറ്റായ്,
തമ്പുരുവിന്നേര്ത്ത ശ്രുതിയായ്,
തമ്പുരുവിന്നേര്ത്ത ശ്രുതിയായ്,
ഒഴുകിയെത്തി തഴുകി നീങ്ങും ഇളം തെന്നലായി .
മനസ്സിലെ ഉഷരതകളില് തുള്ളി തുള്ളിയായ്
പെയ്തു വീഴും മഴതുള്ളികലായ്
ദ്രിശ്യ സുന്ദര കാമാനകളില്
ആത്മ നിര്വ്രിതിയായ് നീ എന്നില് എന്നും നിറയുന്നു.
.
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ